Kabinet Nepal vergadert op Mount Everest
In de aanloop naar de klimaattop in Kopenhagen heeft het kabinet van Nepal vandaag op bijzondere wijze aandacht gevraagd voor de klimaatveranderingen in eigen land. De 21 ministers vergaderden een half uur op de Mount Everest, met hulp van zuurstofmaskers en warme kleding.
Een helikopter bracht de regeringsploeg naar een plateau op een hoogte van 5200 meter, nabij het basiskamp van de hoogste berg ter wereld. Wetenschappelijke studies hebben uitgewezen dat de temperatuur op de Mount Everest (8848 meter) en in het Himalayagebergte relatief nog sneller stijgt dan in de rest van Zuidoost-Azië. Er valt minder sneeuw in het gebergte en duizenden gletsjers smelten.
De regering van Nepal hoopt dat de vergadering net zoveel media-aandacht zal opleveren als een soortgelijke mediastunt van de Maldiven. Het kabinet van deze eilandengroep in de Indische oceaan vergaderde in oktober onder water. Daarmee werd aandacht gevraagd voor het feit dat de laag gelegen eilandengroep dreigt te verdwijnen onder de stijgende zeespiegel.
Bernice Notenboom nomade van De Lage Landen
Haar rode jack en zonnebril zijn bedekt met een flinterdun ijslaagje. Onder de muts en het zuurstofmasker uit steken wat plukken van haar normaal donkerbruine haren, die spierwit zijn uitgeslagen. De camera registreert slechts twee stukjes blote wang. De wangen van Bernice Notenboom.
Dat was op 8.850 meter hoogte. Nu draagt ze een bontgekleurd shirtje en geniet ze zichtbaar van de vele vazen met bloemen in een hoofdstedelijk restaurant.
Notenboom (47) is als eerste Nederlandse vrouw in een jaar tijd naar de Noord-, Zuid- en Koude Pool in Siberië geskied. Een jaar later, in 2009, beklom ze als tweede Nederlandse vrouw ooit de ‘Moedergodin der aarde’, de Mount Everest. De geboren Rotterdamse is tijdens die reis samen met haar partner Walter Laserer aan de dood ontsnapt en onderweg verloren ze sherpa Lhapka Nuru. Zondag is haar reis te volgen in de documentaire ’Himalaya Alert’. Toch zegt ze dat het bereiken van de top ‘nooit haar doel is geweest’.
Klimaatverandering
„Je kunt de klimsport wel een mannenwereld noemen. Vrouwen hoeven zich niet per se te bewijzen. Ook ik heb die bewijsdrang niet zo. Ik had die hele winter getraind om de top te halen. Maar het gaat mij meer om de weg daarnaar toe. Ik wilde de klimaatverandering onder de aandacht brengen en media-aandacht krijg je nu eenmaal als je extreme dingen doet. En dan spreekt de Mount Everest natuurlijk wel aan.”
Notenboom werkte in Amerika bij Microsoft. “Het was keihard afzien, 80 uur per week werken en ik reisde door de week de hele wereld over.” Na twee jaar besloot ze te stoppen, ook al zou ze na nog een aantal jaren ‘financieel binnen’ zijn geweest. Daarna ging ze als journalist werken bij National Geographic en reisde ze weer de wereld over. “Ik had echt een droombaan, tenminste dat zeiden anderen tegen me. Maar het was allemaal in opdracht. Ik wilde graag mijn eigen projecten doen.” Ze startte nog een eigen rafting-bedrijf in Amerika, tot ze de Amerikaanse droom vaarwel zei en besloot een chalet te bouwen in een ski-oord in Canada. Dat is nog altijd haar thuis. “Ik heb veel geleerd. Maar ik had ook het gevoel dat ik elke keer, als ik met mijn leven op een splitsing stond, een verkeerde afslag had gemaakt.” Notenboom besloot beroepsavonturier te gaan worden en zelf expedities te gaan organiseren. “Dat doet me echt leven.”
Met haar team vertrok ze in maart 2009 naar de Himalaya. Met Felix de arts, Tomsky de dataspecialist en met de Oostenrijkse berggids Walter, die kort daarvoor haar grote liefde was geworden. Notenboom leerde Walter Laserer kennen op de dag voordat ze als eerste vrouw de zuidpoolexpeditie ging doen. “Die avond stond Walter voor mijn hotelkamer en vroeg of ik zin had in een wandeling. Ik ben met hem meegegaan ondanks dat ik me moest voorbereiden op de barre tocht. Ik kwam pas zes uur later terug. Dat was best een onverantwoorde actie. Maar ja, ik had niet gedacht zo verliefd te worden op mijn 45e.”
Klimaatverandering
Alle grote expedities van Notenboom staan in het teken van klimaatverandering. De gletsjers smelten en er valt nauwelijks neerslag, waardoor ijsmassa’s krimpen. De gletsjers van de Himalaya voeden de tien grootste rivieren in Zuidoost-Azie, waarvan 1,3 miljard mensen afhankelijk zijn. Veel overstromingen en uiteindelijk droogte kunnen rampzalige gevolgen hebben. In ‘Himalaya Alert’ laat Notenboom zien hoe dorpen en inwoners bedreigd worden door meren die door het smeltwater ontstaan. Veel puindammen hebben het begeven of staan onder enorme druk. Notenboom zag hoe de sherpakinderen in de Himalaya letterlijk leven in de schaduw van de Asian Atmospheric Brown Cloud, een drie kilometer dikke smoglaag ten gevolge van industrieën in India en China.
“Ik snap best dat sommige critici zeggen dat ook de natuur zelf een steentje bijdraagt aan de klimaatveranderingen”, vertelt ze. “Maar we kunnen niet ontkennen dat mensen een belangrijke bijdrage leveren aan de CO2-uitstoot. Daar moeten we iets aan doen.”
De tocht verliep niet geheel voorspoedig. Het team raakte sherpa Lhapka kwijt tijdens een lawine. “Zoeken naar zijn ontzielde lichaam was te gevaarlijk. We hebben wel eens het verwijt gehad dat we toch doorgingen met de tocht, ondanks het gevaar. Maar we waren goed getraind en wisten hoe graag Lhapka naar de top wilde. Dus zijn we voor hem verder gegaan. We wilden onszelf ook niet teleurstellen. Als je een auto-ongeluk hebt overleefd, dan stap je toch ook weer in een auto?” Notenboom geeft toe dat ze na de dood van Lhapka emotioneel geblokkeerd was. “Ik kon gewoon niet huilen. Dat begrijp ik nu nog niet. Maar als ik me wel had laten gaan, had ik wellicht niet verder gekund.”
Overleven
Tijdens de beklimming raasden meerdere lawines voorbij. “Ik nam het niet ernstig”, vertelt Notenboom. “We schuilen wel even onder een ijswand, dacht ik.” Maar bij de derde lawine, ontstaan doordat een groot stuk ijs afbrak, hebben Laserer en Notenboom de dood in de ogen gekeken. Ze vielen tien meter naar beneden in een gletsjerspleet. “Het leek een eeuwigheid te duren. Ik kan me iedere seconde nog herinneren. Je ziet niets. Sneeuw, ijs, alles valt op je. Het zit in je mond, je oren. Ik kon bijna niet ademhalen en dacht this is it. Tot ik de stem van Walter hoorde. Hij lag een stuk onder me. Zijn benen kon hij gelukkig bewegen en hij gaf me een duw in de rug, zodat ik uit mezelf los kon komen. Maar hij zat muurvast met zijn rugzak en hing met zijn hoofd ondersteboven. Ik wist dat als het langer ging duren, hij het niet zou overleven.” Notenboom gilde eenmaal boven de longen uit haar lijf om hulp. Het Indische leger kwam net op tijd.
“Dat ik hier nu ben is echt een wonder te noemen. Walter en ik hebben het er nog vaak over.” Toch noemt ze een dergelijke klim niet gevaarlijk. “Iedere dag doen honderden mensen het. Het is gevaarlijker om in de file te staan.”
Uiteindelijk hebben alleen Notenboom en Laserer het laatste stuk naar de 8.850 meter gehaald. De andere twee teamleden waren uitgeput en hadden angst voor bevriezing.
„De ervaringen op de Mount Everest hebben mijn leven veranderd. Ik leef veel meer in het nu en kijk per dag vooruit. Al keer je hier in Nederland weer vrij snel in het normale patroon. Veel te hectisch, chaotisch en volgepland”, vindt de avonturierster.
Haar vriendinnen zijn vaak nieuwsgierig naar de praktische kanten van een expeditie. „Ze vragen hoe het is om vijftig dagen niet te douchen en wat dat bijvoorbeeld doet met je haren. Nou gewoon, mentaal de knop omdraaien en het laten gebeuren”, antwoordt Notenboom nuchter. Al snapt ze de vragen ook wel. “Ik zat zelf ook met vragen over hygiëne, met name toen Walter en ik een tent deelden. Je wilt toch graag intiem met elkaar zijn. Geloof me, daar vind je ook wat op”, zegt ze plagend. Notenboom praat graag over de andere kanten van het verhaal. “Ik leg liever uit hoe het is om 1500 uur alleen over een ijsvlakte te lopen. Alsof je in een melkglas zit. Je ruikt niets, het landschap is steeds hetzelfde. Het is koud en het waait. Echt afzien. Vergelijk het met een soort van extreme meditatie. Een interne reis waarbij je diep gaat. Van die reis en de rust moet je kunnen genieten. Dat kan wellicht niet als je 23 bent en alleen bezig bent met het einddoel.”
Zwerven
Haar huis staat in Canada. In Nederland geeft ze lezingen over onder meer leiderschap, samenwerking en klimaatverandering. Tijdelijk werk om de komende expedities mee te bekostigen. Ze leidt een bijna zwervend bestaan. “Ik zit nu een week in een huis in Amsterdam en weet dat ik straks mijn tas weer ga pakken. Blijf nooit ergens langer dan een paar dagen, dan hebben de mensen genoeg van je bezoek. Dat nomadische, dat is het enige van mijn leven waar anderen soms moeite mee hebben. Maar ik heb het altijd zo gedaan. Gelukkig heb ik hele goede vrienden en mijn ouders natuurlijk, waar ik altijd terecht kan.”
Notenboom is nu 47. „Het mooie van ouder worden is dat je patronen ontdekt in het leven door de keuzes die je hebt gemaakt.” De rest aan ouder worden is minder leuk hoor”, lacht ze. Fysiek zegt ze nog een tijd door te kunnen gaan. „Al zijn de expedities een aanslag op je leven. Bij temperaturen van min 40 verbrand je 10.000 calorieën per dag. Dan krijg je een onverzadigbare honger waar je niet tegenaan kunt eten. Stukken roomboter, chocola, kaas en noten, als het maar vet is. Toch viel ik op de Zuidpool vijftien kilo af in zestig dagen. En ik kreeg ik een prachtig gespierd lichaam door elke dag een slee te trekken met bagage tot honderd kilo. Ik kan het andere vrouwen dus aanraden, haha.”
Extreme gebieden
Het volgende project gaat de hitte van de Sahara in. Notenboom wil nu eenmaal in kaart brengen hoe mensen overleven in extreme gebieden. Is Bernice nergens bang voor? „Voor andere mensen misschien. In de woestijn kunnen we Al Qaeda-rebellen tegenkomen. Maar dat zien we dan wel weer.”
Bron: De Telegraaf
“Naar” de top
De helden zijn moe, maar hebben het gehaald. In een recordtempo van elf dagen hebben Ronald Naar en zijn 18-jarige zoon Victor de top bereikt. Zoon Naar is met zijn prestatie de jongste Nederlandse klimmer die ooit een dergelijke hoogte bereikte. Samen met vijf Delftse studenten beklommen de twee de Chinese Muztagh Ata, een grillige reus van 7546 meter hoog.
Voor Ronald Naar was het vooral emotioneel zwaar. In het basiskamp zegt hij: „Ik was fysiek goed voorbereid, maar voelde een enorme verantwoordelijkheid voor mijn zoon. Toen ik merkte dat hij in kamp drie op 6800 meter, slecht at en dronk, heb ik me grote zorgen gemaakt. Het kopje thee dat ik voor hem maakte, braakte hij direct weer uit.”
Wim Smets geeft poging top K2 op
Wim Smets (40) gaf maandag zijn poging om naar de top van de K2 te klimmen op. Wim zou de eerste Belg ooit geweest zijn die aan de top van de K2, 8.611 meter hoog, had kunnen staan. De K2, op de grens van Pakistan en China in het Himalayagebergte, is de tweede hoogste berg ter wereld. De beklimming ervan is een uitdaging die niet zonder risico is. De berg is steiler, gevaarlijker en kouder dan de Mount Everest. Een op de vier klimmers overleeft de beklimming niet. Vorige zomer vonden nog elf klimmers de dood op de K2. Daarom krijgt de K2 ook de naam Killer Mountain. De Nederlander Wilco Van Rooijen (42) kwam aan de top en overleefde de beklimming vorige zomer wel, maar hij moest nadien zijn tien bevroren tenen laten amputeren.
Wim Smets raakte niet in kamp 4, op 7.950 meter. ‘Maandag was een erg zware dag’, zegt Filip Smets, de broer van Wim. ‘De zware wind maakte dat de klim allicht geen pretje was. Samen met twee andere klimmers keerde Wim wellicht daarom maandag terug. We zijn vooral heel blij dat hij het goed stelt. Hij daalt vandaag (dinsdag) terug af naar het basiskamp, op 5.100 meter. Dan zal het vooral opletten zijn voor lawines.’
Docenten ROC beklimmen Mont Blanc
Acht docenten van ROC ASA gaan de Mont Blanc beklimmen. Na een half jaar vol zware trainingen moeten ze eind augustus een topprestatie gaan leveren. Zo willen zij geld inzamelen voor het project ’huiskamerklasjes in Kandahar, Afghanistan’ van Stichting Save the Children. Johan Timmermans, docent/coördinator voor Defensieopleidingen, is een van de mannen die op expeditie gaat. ,,Het is pittig, maar ik begin er steeds meer zin in te krijgen.’’
ROC ASA kocht onlangs Sportlokaal De Bokkeduinen, een multifunctionele sporthal waar onderwijs wordt aangeboden. ,,Een splinternieuw gebouw, waar wij als ROC trots op zijn en iets mee wilden gaan doen. Onze trots uitdragen naar andere locaties in de wereld’’, legt Timmermans uit. Samen met stichting Save the Children wilde het ROC iets unieks ondernemen. ,,Toen kwam een collega op het idee’’, vertelt Timmermans. ,,Hij zei: ’Waarom gaan we niet voor het hoogst haalbare in Europa, de Mont Blanc!’ Er waren ook andere ideeën, zoals het lopen van een marathon. Maar daar kan je gemakkelijk voor trainen. Wij wilden iets heftigs doen.’’ De mannen volgen strakke trainingschema´s en hebben onlangs een weekeinde in de Limburgse bergen getraind. ,,Aan het begin was het loodzwaar, maar je lichaam begint eraan te wennen. Als iemand er even doorheen zit helpt een ander. Zo peppen we elkaar op.’’ In Uruzgan kwam Timo Smeehuijzen op 15 juni 2007 door een bomaanslag om het leven. Ook negen Afghaanse kinderen overleefden het niet. Ter nagedachtenis aan Smeehuijzen is Stichting Save the Children met verschillende projecten gestart. Allemaal gericht op het bieden van onderwijs in Afghanistan. Een van de projecten is het aanleggen van huiskamerklasjes in Kandahar, waarbij ROC ASA en Sportlokaal De Bokkeduinen Save the Children gaan helpen.
Mensen die dit initiatief steunen kunnen helpen door te doneren op 3022.06.248 t.n.v. Amarantis Onderwijsgroep ROC ASA o.v.v. Mont Blanc Expeditie 2009.
Ruzie over erfenis eerste beklimmer Mount Everest
In het geschil over de nalatenschap van de eerste beklimmer van de Mount Everest, Sir Edmund Hillary, hebben diens kinderen in Nieuw-Zeeland een rechtsgeding aaangespannen. Het museum van Auckland, aan wie de nationale held zijn documenten had vermaakt, maakt aanspraak op meer rechten dan in het testament is voorzien, aldus zoon Peter vrijdag in een interview met Radio Nieuw-Zeeland.
Sir Edmund was in januari 2008 op 88-jarige leeftijd gestorven. Hij had in 1953 samen met sherpa Tenzing Norgay als eerste mens ter wereld de top van de 8.848 meter hoge Mount Everest bereikt.
In het testament staat dat de kinderen onbeperkte toegang tot de papieren hebben. Materiaal daaruit mag pas twintig jaar na de dood van Sir Edmund enkel met de toestemming van de kinderen openbaar gemaakt worden. Onder de papieren bevinden zich vele familiefoto’s en dagboeken. Het museum acht er zich naar eigen zeggen niet toe verplicht de kinderen te raadplegen.
Klimaatverandering bemoeilijkt beklimming Everest
Een Nepalese berggids en wereldrecordhouder op de Mount Everest zegt dat de besneeuwde hellingen langs de route naar de top nu deels uit kale rotsen en puin bestaan, en daardoor moeilijker begaanbaar worden.
Volgens Apa Sherpa, die vorige week terugkeerde van zijn 19e succesvolle beklimming, duwt klimaatverandering de sneeuwgrens steeds verder bergopwaarts, terwijl ook de gletsjers slinken. Een belangrijk pad door de sneeuw is inmiddels al verdwenen.
‘Dit maakt beklimming van de berg moeilijk omdat klauteren over blote rots met stijgijzers erg zwaar is’, aldus Sherpa, die tijdens zijn laatste beklimming een spandoek meedroeg met de tekst ‘Stop Klimaatverandering; Laat de Himalaya Leven!’
Rotshellingen die voorheen door permafrost bijeen bleven worden bovendien instabiel, met een groter risico op steenlawines.
gletsjers
De gletsjers van de Himalaya zijn van groot belang voor de waterhuishouding van onder andere Pakistan, India en China. Bij voortzetting van de huidige temperatuurstijging zullen tegen het einde van de eeuw vrijwel alle 15.000 gebergtegletsjers in het gebied zijn verdwenen. Rivieren als de Indus, Ganges en Brahmaputra zullen in de zomer dan voor een groot deel kunnen opdrogen.
sneeuw
Afname van de sneeuwbedekking in het Tibetaanse hoogland zal bovendien de waterhuishouding van grote Chinese rivieren, zoals de Yangtze, grilliger maken.
Het team van Sherpa heeft ook een grote schoonmaakactie op de berg gehouden, waarbij ze meer dan 5 ton afval verzamelden. Hijzelf droeg een speciale metalen vaas naar de top, met daarin 400 heilige Boeddhistische offergaven, in de hoop dat de heiligheid van de Himalaya daarmee zal herstellen en het bewustzijn rond klimaatverandering te vergroten.
‘Er bestaat maar één Sagarmatha [Nepalese naam Everest] en die is erfgoed van de gehele wereld’, zegt Sherpa. ‘We moeten deze koesteren en onderhouden.’
Nederlandse alpinist verongelukt
Een 52-jarige Nederlander is in Tibet omgekomen tijdens de afdaling van de berg Cho Oyu.
Dat heeft een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag donderdag laten weten.
De andere klimmers die mee waren, vijf Nederlanders en zes gidsen uit de buurt, zijn ongedeerd. De groep is weg sinds 9 mei.
Volgens het dagboek van de expeditie kwam hij tijdens de afdaling „ernstig ten val” tijdens een abseilmanoeuvre. De expeditie schrijft over een „onbeschrijfelijke triestheid” die de onderneming overschaduwt.
De omgekomen alpinist, Dennis Verhoeve, deed in 2002 ook een poging om de top van de Cho Oyu te bereiken maar die mislukte. De expeditie stond toen onder leiding van René de Bos, oprichter van de reisorganisatie Snow Leopard Adventures, die nu ook de leiding had.
„De bergwereld is soms keihard”, schrijft De Bos in het dagboek. „Een touw waaraan al vele mensen veilig zijn afgedaald kan toch een keer breken en een ongeval veroorzaken waar niemand bij bergtochten vooraf aan wil denken. Dat zo’n klassiek bergongeval deze expeditie moet overkomen is onbeschrijfelijk triest. Het is het grootste drama dat mij in de bergen is overkomen en zal altijd een zwarte vlek in mijn herinnering blijven.”
De Cho Oyu is 8200 meter hoog en ligt in de centrale Himalaya. De grens tussen Tibet en Nepal loopt over de top van de Cho Oyu.
Bernice Notenboom op de top van de Mount Everest
Bernice Notenboom heeft afgelopen weekend als tweede Nederlandse vrouw de top van de Mount Everest bereikt. Ze stond in een storm op de top van de hoogste berg ter wereld (8848 meter), om half acht lokale tijd, samen met haar Oostenrijkse gids en vriend.
De tocht ging niet over rozen; Notenboom vertrok naar boven met een slechte weersvoorspelling, maar wist de storm te trotseren. Onderweg hielp ze op 8500 meter hoogte een Amerikaanse klimmer in nood.
De expeditie van Notenboom werd eerder getroffen door een lawine, waarbij sherpa Lhakpa Nuru omkwam. Hij was haar persoonlijke gids, en zou met haar naar de top zijn geklommen.
Het persoonlijke verslag van Bernice Notenboom over de topbeklimming en de expeditie is te volgen op www.volkskrantreizen.nl/bernice
Erik Ravenstijn bereikt top Mount Everest
De 25-jarige Erik Ravenstijn uit Delft heeft 20 mei de top van de Mount Everest bereikt. Hij is daarmee de jongste Nederlander ooit die de top van de hoogste berg ter wereld bereikte. De Mount Everest is 8848 meter hoog.
“De eerste die hij belde was zijn moeder,” vertelt Erik’s broer Paul. “Zij heeft zich, samen met oma, wel zorgen gemaakt. Ze hebben de expeditie op internet gevolgd en Erik heeft regelmatig gebeld.” Erik’s moeder wil eerst met haar zoon spreken voor ze de pers te woord staat, zegt Paul. De klimmer zelf kan niet gebeld worden omdat hij gebruik maakt van een satelliettelefoon.
Veel is er verder nog niet bekend over de succesvolle expeditie. Op de site van de Koninklijke Nederlandse Klim- en Bergsportvereniging (NKBV) staat dat er bij de beklimming extra zuurstof is gebruikt.
Volgens de woordvoerder in Nederland van de expeditie, Ward Luys, is TU-student Erik nu in basiskamp 2. De beklimming van de top geschiedde van basiskamp 4. “Hij is moe, maar blij,” vertelt Luys.
Erik Ravenstijn wordt over een week of twee, drie in Nederland terug verwacht. Volgens zijn broer moet hij eerst deklimatiseren; zijn lichaam moet het verblijf op grote hoogte weer ontwennen.
